Dyplomowany osteopata

Jest to medycyna niekonwencjonalna. Główną różnicą miedzy medycyną akademicką a osteopatyczną jest holistyczne ujęcie zdrowia człowieka i leczenie przyczyny choroby a nie objawów.

Na czym polega holistyczne podejście osteopatii?

Holistyczne inaczej kompleksowe podejście polega na patrzeniu na człowieka jak na jeden system składający się z poszczególnych układów który działa jako całość. Jedną z metod kompleksowych zajmującą się  leczeniem całego organizmu jest właśnie osteopatia lub medycyna osteopatyczna.

Została ona zainicjowana około 120 lat temu przez amerykańskiego lekarza, dra Andrew Taylora Stilla i od tego czasu nieustannie się rozwija. Można by tutaj zadać pytanie: Czy osteopatia stoi zatem w sprzeczności z medycyną akademicką?

Oczywiście że nie, wręcz przeciwnie stanowi idealne jej uzupełnienie.

Na czym dokładnie polega leczenie?

Osteopatia nie jest nową, wątpliwą metodą leczenia, lecz systemem opartym na solidnym fundamencie zwłaszcza w zakresie anatomii, fizjologii, biochemii oraz embriologii. Osteopatia wspomaga procesy samoleczenia organizmu.

Anatomia jest nauką o budowie organizmu, a fizjologia o chemiczno-fizycznych procesach zachodzących w organizmie natomiast embriologia zajmuję się rozwojem człowieka od poczęcia do urodzin analizując prenatalne, komórkowe i molekularne mechanizmy kierujące tworzeniem się organizmu oraz powstaniem ewentualnych wad rozwojowych.

Nieodzowna jest również wrażliwość rąk czyli tzw. palpacja, dzięki której osteopaci są w stanie „prowadzić rozmowę” z ciałem człowieka. Osiągnięcie takiego poziomu trwa lata.

Za pomocą delikatnego, dogłębnie działającego dotyku dłonią można odkryć przyczynę schorzeń, likwidować napięcia i blokady, lecząc w ten sposób różnorodne dolegliwości.

Dlaczego osteopatia jest ważna i potrzebna?

Osteopatia jest równocześnie sztuką, filozofią i nauką. Jej filozofia obejmuje koncepcję jedności struktury i funkcji organizmu w stanie choroby oraz zdrowia. Jako nauka zawiera biologię, chemię i fizykę które są wykorzystywane w celu utrzymania zdrowia i profilaktyki, leczenia i łagodzenia schorzeń.

W procesie leczniczym stosuje się wybrane techniki osteopatyczne w obrębie struktur stawowych, trzewnych (narządy wewnetrzne), czaszkowo-krzyżowych, nerwowych oraz naczyniowych.

Osteopatia to sposób podejścia do pacjenta zawierający zarówno proces diagnostyczny jak i terapeutyczny.

Wskazania:

• Bóle niewiadomego pochodzenia
• Przewlekłe bóle kręgosłupa i stawów
• Dyskopatie
• Bóle kręgosłupa niereagujące na dotychczasowe leczenie
• Przewlekłe zapalenia ścięgien (tendinopatie) niereagujące na dotychczasowe leczenie
• Bóle i zawroty głowy pochodzenia kręgosłupowego lub nieznanego pochodzenia
• Migreny z aurą i bez aury
• Funkcjonalne schorzenia układu pokarmowego (refluks, choroba SIBO, zespół jelita drażliwego, nieszczelność jelita, stłuszczenie wątroby)
• Funkcjonalne schorzenia układu oddechowego
• Funkcjonalne schorzenia układu moczowo-płciowego (np. bolesne miesiączki)
• Urazy typu "whiplash"
• Urazy okołoporodowe u dzieci (cesarskie cięcie, ciężki poród, asymetrie poporodowe, kolki)
• Urazy psychosomatyczne (przewlekły stres)
• Zespół przewlekłego zmęczenia
• Fibromialgia
• Zespół wypalenia
• Zaburzenia snu
• Mgła mózgowa